Osobna izba lekcyjna

W pierwszym przypadku grupa uczniów, zwana również klasą, otrzymuje na przeciąg roku szkolnego oddzielną izbę lekcyjną, w której uczy się wszystkich przedmiotów pod kierunkiem wychowawcy i dochodzących specjalistów. Słabą stroną tego sposobu eksploatowania pomieszczeń są nieodpowiednie warunki do nauczania przyrody, geografii, fizyki, przedmiotów artystyczno technicznych, gdyż one wymagają specjalnych urządzeń i wyposażenia w pomoce naukowe. Przynoszenie ich do normalnych izb lekcyjnych jest kłopotliwe, powoduje opóźnienie w rozpoczęciu lekcji, niszczenie kosztownych aparatów. Dobrą stroną izb przydzielonych na stałe jest zadomowienie się uczniów, związanie uczuciowe z własną salą. To ułatwia wykształcenie wrażliwości na czystość i estetyczny wygląd izby, wyrobienie nawyków ładu i porządku. Uczniowie i wychowawcy niechętnie widzą wtedy w swej izbie inną klasę, przychodzącą na drugą zmianę, narzekają, gdy zauważą ślady pobytu uczniów, np. szkoły wieczorowej.